درخت بی سایه

***** « تو ز دیار من آمدی * سکوت جانم به هم زدی * شیشه ی غم به تلنگری ، زدی شکست * چو نغمه ای بیش و کم زدی * به دل ریشم تو چنگ زدی * روشنی چشمون تو، به دل نشست * هوای من شد ، هوای تو * صدای من شد، صدای تو * تپیدن قلب به خاطرت * کشیدن درد ، برای تو * ای گل یاس سفید من * ای طلوع خورشید من * عطر تن تو به جان من * چه خوش نشست * ای تو همگریه ی دلپذیر * ای تو صفای دل اسیر * بی تو ای آیت زندگی ، دلم شکست * اگه نفس بود، برای تو * غم هوس بود، برای من * اگه عزیز بود، برای تو * حرف و حدیث بود، برای من * تو ز دیار من آمدی * سکوت جانم به هم زدی * شیشه ی غم به تلنگری ، زدی شکست * چو نغمه ای بیش و کم زدی * به دل ریشم تو چنگ زدی * روشنی چشمون تو، به دل نشست * هوای من شد ، هوای تو * صدای من شد، صدای تو * تپیدن قلب به خاطرت * کشیدن درد ، برای تو * تو ز دیار من آمدی * سکوت جانم به هم زدی »***** « تنها نشسته، یه مرد خسته، می کشه آهی از سینه * چشماشو دوخته، به قاب عکسی، که توش یه نقش غمگینه * یاد گذشته، میاد به ذهنش، چشماش از عشقی لبریزه * می گیره عکسو، تو دست گرمش، بوسه از لبهاش می ریزه * دست می کشه روی عکس، حس می کنه، گرمیشو * می خواد که با حسش بگه، غربت تلخ تنهاییشو * خاطره ها جزیی از، زندگی فرداشه * می دونه عکس رو طاقچه، همدم و مونس شبهاشه * تنها نشسته، یه مرد خسته، می کشه آهی از سینه * چشماشو دوخته، به قاب عکسی، که توش یه نقش غمگینه * یاد گذشته، میاد به ذهنش، چشماش از عشقی لبریزه * می گیره عکسو، تو دست گرمش، بوسه از لبهاش می ریزه * تنها نشسته، یه مرد خسته** یه مرد خسته، تنها نشسته * تنها نشسته، یه مرد خسته** یه مرد خسته، تنها نشسته... »***** « من چه هستم بدون عشق تو؟ * تو چه هستی بدون من؟ * ما چه هستیم در دشت روزگار؟ * گلهای کوچک انتظار، گلهای کوچک انتظار * ببین زمان چه سان می گذرد * همچنان ابر بعد از باران * ببین که عشق می میرد ناگهان* میان ذره های زمان، میان ذره های زمان * اکنون منم در انتظار تو* هر روز و شب،هر شب و روز* می فشارم روی هر خاطره * صورت خسته ام را هنوز، صورت خسته ام را هنوز * من چه هستم بدون عشق تو؟ * تو چه هستی بدون من؟ * ما چه هستیم در دشت روزگار؟* گلهای کوچک انتظار ... گلهای کوچک انتظار... گلهای کوچک انتظار » *****

درخت بی سایه

درگذشت عبدی یمینی،آهنگساز خوب ايراني

قرار نبود به این زودی ها بروی، چه كسی می تواند باور كند كه صاحب آنهمه زیبایی و آنهمه فروتنی دیگر با ما نیست؟ *شهیار قنبری* می گفت قرار است دوباره با هم سبز شوید، با ترانه هایی تازه تر و با نت هایی كشیده تر!! پیش ترك با آلبوم «سفرنامه» و آلبوم «امان از» و ترانه هایی همچون «بالای نی» ، «خانگی» ، «فرفره های بی باد» ، «دوباره ها» ، «تصویر آخر» ، «اکسیژن» و «همیشه من دیر می رسم» بر قله نشسته بودید و ما هم دلخوش بودیم كه دوباره از رخوت طولانی موسیقی ایران زمین خواهی كاست و ما را به خوش صداترین آواها خواهی رساند...!

تو را همراه واژه های *اردلان سرفراز* بارها شنیدیم، در ترانه هایی همچون: «به بچه هامون چی بگیم» ، «سهم من» ، «دلبر» ، «دریچه» و ...!

در تمام این سال ها تو را در كنار صدای بسیاری از آوازخوانان شنیدیم: داریوش ، ابی ، هاتف ، منصور ، نوش آفرین ، فرزین ، معین ، شهرام شب پره ، ناهید ، مهرداد و... .

و بلندای موسیقی نابت را در ترانه هایی چون «به تکرار غم نیما» ، «سفير» ، «آواره» ، «شاخه ی شکسته» ، «هیچ کی مثل تو نبود» ، «میلاد» ، «نازنین» ، «چرا با من» و... تماشا كردیم و سر رفتیم!

منصور،عبدی

منصور،عبدی یمینی، سعید محمدی

چه رفاقتی داشت نت هایت با بهترین واژه های همیشه و چه لطافتی داشت آوای خوش سازت با ترانه های ناب و ماندگار...!

و چه ناگهانی پرواز كردی، پروازی برای همیشه با هواپیمایی كه به ناكجا می رفت و تویی كه آهنگ هایت همواره جای انفجار ترانه بود، حال خود در انفجاری بی رحم تكه تكه می شوی و بر فراز ابرها می روی، جایی كه بهتر بتوانی ترانه بسازی، شاید!

در تابستانی كه می بایست جای آبتنی كردن و سر رفتن و گرفتن اكسیژن باشد، چه دشوار است از سفرت بگوییم و ناباورانه آن دستان سبز را به خاك سرد بسپاریم و برویم تا شاید دوباره از سر زندگی كنیم!...

«عبدی» جان ، «عبدی یمینی» نازنین!

واژه هایمان همیشه در ساعت هایی از این دست رنگ می بازند و بی خاصیت می گردند، چیزی نداریم جز افسوسی بزرگ به سبب نبودن تو در این روزهای بی ترانگی و تسلیتی برای خانواده ات و بویژه خواهر عزیزت، ساحل كه تا همیشه چشم به راه بازگشت تو خواهد ماند...!

دوستت داریم و بهترین جای بهشت را برایت آرزو داریم.

مهرانا